“Dodać życia do lat” – 200 historii. Jedna społeczność

Moja działalność społeczna wyrosła z wieloletniego doświadczenia w ochronie zdrowia. Prowadząc Grupę Medyczną R MED, przez lata obserwowałam potrzeby osób starszych nie tylko jako pacjentów, ale przede wszystkim jako ludzi. Widziałam, że nawet najlepsza opieka medyczna nie odpowiada na wszystko. Człowiek potrzebuje relacji, poczucia przynależności, aktywności i świadomości, że jest komuś potrzebny.

Coraz mocniej dostrzegałam też, jak ważny jest cel w życiu: mieć po co rano wstać, na coś czekać, coś planować i wiedzieć, że ktoś czeka właśnie na nas.

Z tych doświadczeń narodziła się Fundacja Magdalenka. Została zarejestrowana w marcu 2025 roku, a działalność na większą skalę zaczęła rozwijać pod koniec 2025 roku. Od początku nie chciałam tworzyć kolejnego miejsca, które jedynie „organizuje czas seniorom”. Chciałam zbudować prawdziwą społeczność.

W ciągu kilku miesięcy do Klubu Seniora Magdalenka dołączyło 200 seniorów, którzy czynnie uczestniczą w życiu społeczności. Spotykają się, ćwiczą, śpiewają, tworzą, występują, nawiązują przyjaźnie i angażują się w kolejne przedsięwzięcia. Nie są biernymi odbiorcami działań Fundacji. Oni są Magdalenką.

Fundacja skutecznie pozyskuje środki na rozwój kolejnych działań dla seniorów. Realizujemy m.in. „Białostocki Teatr Seniora Magdalenka – Partycypacyjny Teatr Pokoleń”, „Senior w działaniu – model polityki senioralnej wspierający trwałą aktywność 60+” czy „Zielony Zakątek Sąsiedzki”.

Jednym z najważniejszych przedsięwzięć jest Białostocki Teatr Seniora, realizowany dzięki dofinansowaniu Narodowego Centrum Kultury w programie „Kultura – Interwencje”. Nie chcieliśmy stworzyć jedynie zajęć teatralnych. Postawiliśmy sobie prawdziwy, ambitny cel. 8 października 2026 roku seniorzy wystawią swój pierwszy duży, biletowany spektakl dla ponad 300 osób. Dla publiczności będzie to wydarzenie kulturalne. Dla nich to miesiące prób, nauki tekstów, wspólnej odpowiedzialności i oczekiwania na premierę. Jest konkretna data w kalendarzu. Jest trema. Są ludzie, którzy na siebie liczą. Jest cel.

I nagle wiek przestaje mieć znaczenie. Człowiek nie jest „seniorem”. Jest aktorem. Ma rolę, próbę i premierę.

Działa również zespół wokalny, który regularnie występuje i koncertuje. Seniorzy nie są wyłącznie odbiorcami kultury – sami ją tworzą. Stają na scenie, przełamują własne bariery, doświadczają sukcesu i słyszą brawa.

Prowadzimy także aktywizację ruchową, ponieważ moje doświadczenie w ochronie zdrowia nauczyło mnie, że sprawność fizyczna jest jednym z fundamentów samodzielności. Ruch w grupie to również relacje, regularność i motywacja do wyjścia z domu.

Realizujemy też „Zielony Zakątek”. Seniorzy wspólnie z projektantem krajobrazu planują przestrzeń, wykonają nasadzenia i będą później korzystać z niej jako miejsca odpoczynku i spotkań. Zależy mi, aby przestrzeń, w której funkcjonuje społeczność, była piękna i zadbana.

Nie zgadzam się z myśleniem: „dla seniorów wystarczy”. Nie wystarczy. Osoby starsze zasługują na jakość, kulturę, rozwój, ambitne projekty i piękne otoczenie dokładnie tak samo jak każde inne pokolenie.

Największym sukcesem nie jest jednak dla mnie liczba zajęć czy wydarzeń. Jest nim zmiana w życiu konkretnego człowieka. Kiedy ktoś zaczyna czekać na próbę. Kiedy przygotowuje się do koncertu. Kiedy poznaje nowych ludzi. Kiedy ktoś zauważa jego nieobecność i pyta: „Dlaczego cię dzisiaj nie było? Czekaliśmy na ciebie”. Właśnie wtedy powstaje społeczność.

Moje doświadczenie w R MED pozwoliło mi spojrzeć na starzenie się przez pryzmat zdrowia. Fundacja Magdalenka pokazała mi, że równie ważne są relacje, aktywność, dobrostan i poczucie celu.

Dzisiaj chcę rozwijać w Podlasiu ideę zdrowej długowieczności, takiej, w której nie pytamy tylko, jak długo człowiek będzie żył, ale przede wszystkim jak będzie żył. Chcę tworzyć warunki, w których seniorzy odzyskują sprawczość, budują relacje i znajdują nowe powody, aby planować przyszłość.

Najważniejsze można zamknąć w jednym zdaniu:
Trzeba dodawać życia do lat.